Nauczyciele do rodziców dzieci ze spektrum autyzmu i nie tylko.

Nauczyciele do rodziców dzieci ze spektrum autyzmu i nie tylko.

Jakiś czas temu opublikowałem tekst, który składa się z wypowiedzi rodziców dzieci ze spektrum autyzmu, które chcieliby przekazać nauczycielom. Dziś czas na przekaz w drugą stronę. Wspomnę tylko, że poniższe wypowiedzi zostały napisane przez nauczycieli, którzy spotykali się ze mną przez trzy miesiące, mniej więcej co dwa tygodnie na dwie godziny grupowej superwizji. Były to osoby, które podjęły się uczestnictwa w zajęciach z własnej chęci i spędzały dodatkowe dwie godziny w pracy, żeby szukać rozwiązań dla sytuacji trudnych, rozmawiać o swoich emocjach, dzielić się doświadczeniem sukcesu i porażki. Podkreślam fakt dobrowolnego udziału w zajęciach, ponieważ miałem wrażenie, że pracuję z grupą naprawdę wyjątkowych ludzi- prawdziwych nauczycieli z powołania. Wierzę, że takich wyjątkowych nauczycieli można spotkać w każdej szkole.

Oddaje głos nauczycielom:
– uwierz w swoje dziecko!
– szukaj różnych sposobów pomocy dziecku
– wspieraj swoje dziecko i współpracuj ze mną
– masz wspaniałe dziecko, które jest wyjątkowe, widzę w nim wielki potencjał, który należy rozwinąć
– rozwiązania problemów możemy wypracować tylko razem
– dziękuję za to, że udaje nam się współpracować i już dziś dziękuję za to, że będzie tak też w przyszłości
– dobra robota
– jestem tu dla Państwa dziecka, żeby mu pomóc
– jeżeli mówisz mi, że sobie nie radzę z Twoim dzieckiem, to pomyśl- jeśli radziłam sobie dotychczas z dziećmi przez kilkanaście lat, a teraz nie radzę sobie z Twoim, świadczy to bardziej o powadze jego problemów niż o mojej niekompetencji
– jeśli mówisz mi, że moja koleżanka umiała sobie poradzić z Twoim dzieckiem, a ja nie umiem, to nie jest to dobry punkt wyjścia do owocnej współpracy między nami
– daruj sobie tekst “w domu nie mamy z nim takich problemów”- wiadomo, że nie macie, bo dom to zupełnie inne środowisko niż szkoła, to i problemy inne występują
– nie mów mi, że Twoja mama jest pedagogiem z wieloletnim doświadczeniem i ona widzi sprawę inaczej, Twoja mama jest dla Twojego dziecka babcią, a nie żadnym pedagogiem, więc wiadomo, że będzie sprawę widziała inaczej
– kluczem do sukcesu w pokonywaniu problemów jest zaangażowanie rodziców, szkoła może pełnić tak naprawdę tylko rolę wspierającą
– stosunek dziecka do szkoły jest kreowany głównie przez Państwa, im lepiej dziecko postrzega szkołę, tym lepiej w niej funkcjonuje
– rodzicu- pomyśl o sobie, o swoim odpoczynku
– reaguj na zachowania i nie usprawiedliwiaj wszystkiego aspergerem
– daj dziecku swój czas
– buduj przede wszystkim poczucie wartości u swojego dziecka
– dawaj dziecku przede wszystkim przykład własnym zachowaniem
nie oceniaj zachowań, które są skutkiem specyfiki Twojego dziecka (spektrum)
bądź konsekwentny
– my też jesteśmy rodzicami i naprawdę staramy się pomóc dzieciom
– nie mów, że Ty też tak miałeś to i ono sobie poradzi, może sobie poradzi ale po co ma się przeciskać przez takie trudności jakie Ty musiałeś pokonać, można mu pomóc, może mu być łatwiej, a może sobie i nie poradzić bez pomocy, bo czasy się zmieniły i są bardziej wymagające
– nawet w mojej obecności nie myśl o tym, że mógłbyś uderzyć swoje dziecko, a tymbardziej nie mów mi o tym, a już w ogóle niech Ci nawet nie przyjdzie do głowy sugerować mi, żebym ja sobie z nim “w ten sposób poradził”
– często staję na głowie, żeby pomóc Twojemu dziecku
– im szybciej zdiagnozujesz swoje dziecko, tym szybciej zacznie otrzymywać fachową pomoc, nie trwaj w oporze przed diagnozą, nie szukaj za wszelką cenę przyczyny na zewnątrz w złej pani i głupiej szkole (zwłaszcza jeśli sytuacja się powtarza i to już trzecia zła pani i głupia szkoła)
– pamiętaj, że diagnoza to “punkt wyjścia a nie dojścia”
– akceptuj swoje dziecko, ono czuje, myśli; każde jest mądre tylko trzeba to w nim umieć zauważyć
– mamy wspólny cel- szczęście i poczucie sukcesu dziecka
– proszę nie traktować mnie jak wroga
– proszę pomyśleć o innych dzieciach w klasie, one mają prawo do nauki i funkcjonowania w poczuciu bezpieczeństwa
– dla Was Wasze dziecko jest najważniejsze na świecie i to dobrze, tak ma być
– wiem, że jest Wam trudno
– każde dziecko chce mieć szczęśliwą mamę i szczęśliwego tatę, dlatego pielęgnujcie Waszą relację, miejce czas dla siebie i miejcie czas na swoje pasje
– jestem Waszym sojusznikiem, też zależy mi na dobru Waszego dziecka, cieszę się, że możemy współpracować
– pracuję z Twoim dzieckiem, bo chcę właśnie to robić
– lubię odkrywać nowe możliwości Twojego dziecka
– powiedz mi proszę, jeśli w domu wydarzyło się coś trudnego, czy niepokojącego, dzięki temu lepiej zrozumiem zachowanie Twojego dziecka i będę mogła uchronić je od konsekwencji trudnych zachowań i eskalacji nieprzyjemnych emocji
– nie załamuj rąk, nie poddawaj się, pamiętaj, że wokół Ciebie jest zawsze dużo ludzi, którzy zrobią wszystko aby pomóc Tobie i Twojemu dziecku
– możesz prosić o pomoc
– mają Państwo wyjątkowe dziecko
– rodzice rozmawiajcie ze swoimi dziećmi i słuchajcie ich (odkładajcie smartfony jak to robicie)
– spędzaj ze swoim dzieckiem jak najwięcej czasu, to jest Twoja najważniejsza kariera
– ustalmy wspólne i spójne metody działania
– bądźmy w stałym kontakcie, informujcie mnie na bieżąco o ważnych sprawach
– staraj się widzieć dziecko takim, jakie jest
– rozmawiaj ze swoim dzieckiem o tym, co je interesuje

Wyszła z tego całkiem spora litania ale mam nadzieję, że tekst posłuży ku dobremu.

Ponieważ jako psycholog pracujący z dziećmi ze spektrum spotykam się zarówno z rodzicami jak i z nauczycielami, widzę jak bardzo te dwie grupy są zbieżne w swoich celach i dążeniach, a jednocześnie jak często rozmijają się w sposobach działania. Ponadto w miejsce oczekiwanego z obydwu stron współdziałania wdziera się nierzadko podejrzliwość, która odbiera szansę na dobrą atmosferę jeśli nie na współpracę w ogóle.
Tak naprawdę wszystkim nam zależy na jednym- żeby ten młody człowiek był szczęśliwy. Tego się trzymajmy i miejmy to wszyscy nieustannie na celowniku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.